ساعت تحویل سال نو و آداب جشن در کشورهای مختلف

ریشه‌های جشن سال نو میلادی به تمدن‌های باستانی بازمی‌گردد. نخستین بار در بین‌النهرین، حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد، مفهومی شبیه به جشن سال نو شکل گرفت. در تقویم روم باستان، ماه مارس آغاز سال محسوب می‌شد، اما با اصلاحات تقویمی و شکل‌گیری تقویم ژولیانی و سپس گرگوری، اول ژانویه به عنوان آغاز سال رسمی تعیین شد.

در سال ۱۵۸۲ میلادی، پاپ گریگوری سیزدهم با اصلاح تقویم، تقویم میلادی امروزی را معرفی کرد و از آن زمان، اول ژانویه به‌عنوان روز رسمی سال نو در بسیاری از کشورهای جهان پذیرفته شد.

مراسم و آیین‌های روز سال نو میلادی

روز سال نو میلادی در ابتدا یک مناسبت مذهبی بود، اما به مرور زمان به جشنی عمومی و جهانی تبدیل شد. از مهم‌ترین مراسم این روز می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• آتش‌بازی در نیمه‌شب

• برگزاری مراسم مذهبی در کلیساها

• دید و بازدید خانوادگی

• تصمیم‌گیری برای سال جدید (New Year’s Resolutions)

• برگزاری کنسرت‌ها، رژه‌ها و برنامه‌های فرهنگی

در بسیاری از کشورها، رسانه‌ها نیز با انتشار گزارش‌های ویژه، به مرور اتفاقات مهم سال گذشته می‌پردازند.

سال نو میلادی در کشورهای مختلف جهان

• اسپانیا: خوردن ۱۲ دانه انگور در نیمه‌شب، نماد خوش‌شانسی برای ۱۲ ماه سال

• دانمارک: آتش‌بازی گسترده و سخنرانی سالانه ملکه

• فنلاند: ذوب فلز و پیش‌بینی آینده از شکل آن

• اسکاتلند: جشن «هوگمانای» همراه با آیین‌های آتش

• آلمان: پریدن از روی صندلی در لحظه تحویل سال

• فرانسه: ضیافت‌های مجلل با غذاهای خاص

• فیلیپین: آتش‌بازی‌های گسترده و نمادهای گرد برای جذب ثروت

سال نو میلادی ۲۰۲۶ در روز پنجشنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۴۰۴ آغاز می‌شود و یکی از مهم‌ترین رویدادهای جهانی به شمار می‌رود. این مناسبت، علاوه بر جنبه‌های مذهبی، امروزه به جشنی فرهنگی و اجتماعی تبدیل شده که مردم در سراسر جهان آن را با آیین‌ها و سنت‌های متنوع گرامی می‌دارند.

در ایران نیز، به‌ویژه در میان هم‌وطنان مسیحی، سال نو میلادی جایگاه ویژه‌ای دارد و فرصتی برای آغاز دوباره، امید و برنامه‌ریزی برای آینده محسوب می‌شود.